Periodiek zetten we op deze plek een PVC-vrijwilliger in het zonnetje. In deze aflevering staan de schijnwerpers op Enrico Versteegh, vader van ex-PVC’er Borre. In het dagelijks leven is hij eindredacteur en schrijftrainer/-coach en bassist in twee bands. We geven hem hieronder graag het woord.
Kun je jezelf even kort voorstellen?
“Nou, ik ben dus Enrico, vader van Puck (23) en Borre (21), en werk bij het wetenschappelijk bureau van Rabobank. In mijn vrije tijd speel ik bas in twee bands, waarvoor ik ook het grootste deel van de liedjes schrijf. Met ingang van deze maand neem ik afscheid van PVC als vrijwilliger, omdat ik aan een opleiding tot ecologisch adviseur ben begonnen en die slokt heel wat van mijn vrije tijd op naast mijn gezin, fulltime baan en bandjes. Ik was ook eigenlijk al een tijd geen voetbalvader meer, want Borre is ruim vijf jaar geleden al gestopt bij PVC. Hoewel hij nog wel regelmatig met vrienden op het PVC-buurtveldje voetbalt. Maar ik vond het zo leuk in de communicatiecommissie en bij PVC dat ik nog vijf jaar ben gebleven.”
Wat hield jouw vrijwilligerswerk bij PVC precies in?
“Ik ben zo’n zeven jaar lid geweest van de commissie en draaide ook een jaar of tien af en toe bardiensten op de zaterdagmiddag. Daarvoor was ik een seizoen teamleider van Borres team en toen hij net begon, in 2012 en 2013, heb ik ook wat wedstrijden gefloten. In de communicatiecommissie deed ik onder meer interviews en schreef ik maandelijks de acht voetbalvragen aan een selectiespeler die we de afgelopen drie jaar hebben gepubliceerd op de PVC-website. En elke maand deed ik de eindredactie van de PVC nieuwsbrief. Heel dankbaar om te doen allemaal, niet in de laatste plaats omdat we hier met zo’n gezellig team aan werkten.”
Kun je vertellen wat je er zo leuk aan vond en waar je tegenaan liep?
“Wat ik het leukste vond van mijn vrijwilligerswerk bij PVC was de sfeer op de club. De gezelligheid tijdens onze commissievergaderingen en de gezelligheid in de kantine. Misschien ook leuk om te vertellen, is dat ik zonder PVC niet eens het gezin had gehad dat ik heb. De opa en oma van mijn vrouw Hedwig hebben elkaar namelijk bij PVC leren kennen. Oma was de dochter van de toenmalige voorzitter en kwam wel eens mee naar wedstrijden. En opa speelde toen in het eerste. En daar sloeg uiteindelijk de vonk over. Dus ik heb heel wat te danken aan PVC! En ik ben eigenlijk niet echt tegen dingen aangelopen. Dat mensen zich af en toe niet aan hun deadline houden, daar wen je aan haha. Verder is het vooral heel belangrijk dat je de taken verdeelt en elkaar ontlast als het bij iemand even te druk is. Als je allemaal wat doet, maken vele handen licht werk. En ik denk dat als iedereen doet wat bij hem of haar past, dat je dan best veel voor elkaar kunt krijgen.”
En wat zou je potentiële vrijwilligers willen aanraden?
“Ga vooral in een commissie. Je leert andere mensen kennen, je verbreedt je horizon, je werkt samen aan gemeenschappelijke doelen én het is gewoon hartstikke leuk en gezellig! Het voegt echt iets toe aan je beleving bij PVC, hoewel het langs de lijn natuurlijk ook gezellig kan zijn. Maar in een commissie krijg je ook mee hoe het er bij de club achter de schermen aan toegaat en dat is ontzettend leerzaam en boeiend. Dus ik zou zeggen: gewoon doen!”
Wil je ook als PVC-vrijwilliger aan de slag? De club heeft nog voor diverse taken mensen nodig. Bijvoorbeeld bij de communicatiecommissie, voor de redactie van de nieuwsbrief, interviews met spelers of vrijwilligers, of het bijhouden van de sociale media. Stuur gewoon een mailtje naar: vrijwilligers@pvcvoetbal.nl.